Arkiv për Mars, 2009

QERIM SHALA

Posted in shoqëria on Mars 27, 2009 by cakolli

Jetzt können wir frei atmen” Zur Freude von Gastgeber Besim Bici machte eine kosovarische Band traditionelle Musik. Zur Freude von Gastgeber Besim Bici machte eine kosovarische Band traditionelle Musik. (Foto: Schönherr) Borken. Zwei Mal hat Shala Qerim in seinem Leben geweint. Bei der deutschen Wiedervereinigung 1989 waren dem heute 59-Jährigen gebürtigen Kosovaren die Tränen gekommen. Als Qerim am vergangenen Sonntag wieder weinte, ging es um das Land, aus dem er vor 38 Jahren Richtung Deutschland geflohen war. Das kosovarische Parlament hatte die Unabhängigkeit des Kosovo und damit die Loslösung von der Republik Serbien erklärt. “Jetzt können wir frei atmen”, brachte Qerim die Emotionen der Kosovaren auf den Punkt. Er selbst ist Vorsitzender des Vereins Rilindja, in dem im Kreis Borken 197 Albaner, darunter auch die Kosovaren, vereinigt sind. Zusammen mit mehr als 100 Landsleuten feierte Qerim die Unabhängigkeitserklärung am Montag im Borkener Café Flair.Die ausgelassene Stimmung kam dabei auch in der traditionellen Musik zum Ausdruck, die eine Band live spielte. Qerim betonte aber auch, dass nach den Feiern viel Arbeit auf die Kosovaren warte, um “das Land hochzukriegen”. Dass es wegen der Unabhängigkeitserklärung zu Konflikten mit den Serben komme, befürchtet Shala Qerim nicht.Zum Feiern war am Montag auch Fadil Gosalci zumute. Er war 1994 nach Borken gekommen, nachdem er sein Studium in Pristina, der Hauptstadt des Kosovo, abbrechen musste auf serbischen Druck hin, wie er erklärte. “Bisher haben andere für uns gesprochen. Jetzt wollen wir ein neues Leben anfangen”, fasste er die Freude der Kosovaren über die Gründung der Republik zusammen. Fadil Gosalci kann sich auch vorstellen, irgendwann in das unabhängige Kosovo zurückzuziehen.Zur Feier hatte der Inhaber des Cafés Flair, Besim Bici, eingeladen, der selbst aus dem Kosovo stammt. 1991 war er nach Deutschland gekommen, weil sein Vater, ein Anwalt, der sich für die Rechte der Kosovaren einsetzt, um seine Sicherheit fürchtete. Nun hofft Besim Bici, dass das Kosovo in die EU aufgenommen wird, mehr Kosovaren in ihrem Land Arbeit finden und den Kindern dort eine bessere Ausbildung ermöglicht wird.

KËNGËT EHAKMARRJEVE

Posted in muzikë on Mars 14, 2009 by cakolli

Nga folklori ynë:

KËNGËT E HAKMARRJES

Nga Demir KRASNIQI

Pa dyshim se ndër plagët më të rënda të historisë së popullit shqiptar, është vëllavrasja dhe hakmarrja, plagë këto që fatkeqësisht edhe në fillimin e shekullit të 21-të, nuk kanë të shëruar dhe ato vazhdojnë të hapen e të lëndojnë zemra gjithandej trojeve dhe krahinave etnike shqiptare.
Nëpër shekujt që i lamë pas, në përpjekje për shërimin e këtyre plagëve u morën shumë kanune, këshilla për pajtime, “sheriate” , ligje, por që asnjëra prej tyre nuk ia dolën kurrë që ta çrrënjosin njëherë e përgjithmonë këtë dukuri shemtuese, të kobshme dhe  shfarosëse për kombin tonë.
Fenomeni i vëllavrasjeve dhe i hakmarrjeve ka shtënë rrënjë të thella edhe në traditën e folklorit tonë muzikor, me ç’ rast rapsodët – krijues popullor anonim kanë krijuar shumë këngë të kësaj natyre , duke iu thurur “himne lavdie e trimërie” vrasësve dhe hakmarrësve. Këngë të këtilla vazhdojnë të krijohen dhe të këndohen edhe në ditët e sotme, pa u ndëshkuar nga askush!
Këngët e vëllavrasjeve dhe hakmarrjeve janë shumë të dëmshme dhe të rrezikshme për popullin tonë, e sidomos për gjeneratat e reja të cilat i konsumojnë këto këngë , edukohen dhe frymëzohen me “heroizma” ,”lavdi” dhe “trimëri” të tilla!
Këngët e vëllavrasjeve dhe të hakmarrjeve drejtpërsëdrejti nxisin , frymëzojnë dhe trimërojnë të tjerët për të bërë krime dhe për t’ u hakmarrë, nga se mentaliteti i një shtrese të pa arsimuar të popullit është i tillë, sa po sa ta dëgjojnë një këngë të këtillë, do të inspirohet, frymëzohet dhe trimërohet që të dal e ta vras dikë, apo të hakmerret ndaj dikujt, me të vetmin iluzion: se edhe atij do t’ i thuren këngë, do të këndohet në tela të çiftelisë, do të hyjë në histori, do të rreshtohet në mesin e atyre “heronjve” dhe “trimave” të cilët bëjnë vëllavrasje dhe hakmarrje!
Pos këngëve që nxisin dhe inspirojnë drejtpërsëdrejti vëllavrasjen dhe hakmarrjen, faktorë relevant të nxitjes së këtyre fenomeneve të shëmtuara , në të shumtën e rasteve janë prindërit të cilët gjatë tërë jetës së tyre i nxisin , inspirojnë , madje edha ua lënë amanet bijve të tyre që të hakmerren dhe të mos e ndalin pushkën vrastare deri në frymën e fundit të jetës së tyre!
Siç thamë edhe më lartë, në thesarin e folklorit tonë muzikor tradicional , fatkeqësisht , kemi me qindra këngë që i këndojnë vëllavrasjeve dhe hakmarrjeve, ne për ilustrim të këtij studimi, kësaj radhe zgjodhëm vetëm njërën prej këtyre këngëve për të cilën mendojmë se është shembulli më tipik ndër këngët që stimulojnë vëllavrasjen dhe hakmarrjen dhe atë sipas amanetit të prindërve !
Fjala është për “Këngën e Qorr Istrefit”, këngë kjo që nuk na e jep identitetin dhe vendlindjen e protagonistit, por as kohën e ngjarjes. Tmerri më i madh i kësaj kënge, pa dyshim është momenti kur prindi – babai i quajtur Qorr Istrefi, një burrë plak, i cili sëmuret për vdekje, por nuk mund t’ i dalë shpirti pa ia lënë amanet të birit të tij Sadikut, që të hakmerret për një vrasje të ndodhur më herët, duke i treguar të birit për gjakun e pa marrë, për “hasmin” dhe emrin e tij, për vendbanimin dhe profesionin e tij!
Dhe ja se si ia le amanet babai të birit që të hakmerret, sipas vargjeve vijuese të kësaj kënge:

Qorr Istrefi, kur bani me dekë ,
Ja la t’ birit ni amanet:
“Amanet , Sadik , bre djalë  –
Kem ni gjak , hala pa e marrë!
Kem ni gjak, o, gjak të ri ,
Edhe hasmin vet e di !
N’ daç për hasmin me e ditë ti –
N’ Kumanovë , po rrinë me shpi !
N’ vetsh për emën – Shaban Zotni,
Ka zanatin kundraxhi !

Biri i Qorr Istrefit – Sadiku, i cili ishte një djalë i ri, duke u inkurajuar nga fjalët e babait dhe duke u zotuar se do ta çojë në vend amanetin e tij, do të mobilizohet menjëherë dhe do të niset në rrugë për hakmarrje:

Kqyr shka bani Sadiku i ri –
Mirë poj ngon fjalët e babës tij,
M’ i  ka veshë ni parë tirqi  t’ zi ,
N’ shokë ma shtjen t’ shkreten allti,
N’ Kumanovë ja paska mësy !

Me të arritur në Kumanovë, ku sipas fjalëve të babait, ishte duke punuar e jetuar me familje “hasmi i tij” i quajtur Shaban Zotnia , tash hakmarrësi i quajtur Sadiku i ri, për ta kryer këtë akt mizor dhe makabër, do ta përdorë një strategji me një  tradhti shumë të ulët dhe tinëzare, akt ky që nuk ka të bëjë me burrëri dhe trimëri !
Hakmarrësi i quajtur Sadik, do të shkojë në një dyqan rrobaqepësie, ku do të porosis komplet një palë rroba femrash: shall, dimi dhe çarçaf të zi, në mënyrë që të vishet me rroba femre dhe ashtu i maskuar do t’ i shkonte “hasmit” të vet në shtëpi dhe do ta vriste në pabesi :

N’ Kumanovë , kur paska hi –
Koka hi te ni terzi:
“Puna e marë, more terzi!”
“Të marë paq , more djalë i ri !”
“Fort n’ uzdajë ta kam mësy ,
Do t’ mi prejsh ni parë petka t’ ri,
Do t’ mi prejsh shallë e dimi ,
Do t’ ma prejsh çarshafin e zi !”

Rrobaqepësi, duke mos ditur qëllimin e këtij të riu tinzar dhe hakmarrës, ia pret dhe ia qepë komplet rrobat e femërs, ashtu si që i kishte porositur Sadiku, i cili do t’ i veshë ato rroba diku në fshehtësi dhe do të kalëronte nëpër rrugët e qytetit të Kumanovës, në formë të një zonje të rëndë e të panjohur :

Kqyr shka bani qaj terzi –
Ja ka pre shallë e dimi,
Po ja pret çarshafin e zi !
Po m’ i veshë Sadiku i ri –
Koka dalë Sadiku n’ çarshi .
Be po bajnë këta dugajxhi –
Kurrë këso zoje , n’ çarshi s’ ka hi !

Hakmarrësi Sadik, duke mos ditur se ku e ka shtëpinë “hasmi” i tij, i quajtur Shaban Zotnija, afrohet tek një furrtar dhe ashtu i maskuar si femër e pyet furrtarin se ku e ka shtëpinë Shaban agë Zotnija, duke e gënjyer furrtarin se kinse është një zonjë jabanxhi (e pa njohur) e cila ka humbë rrugën dhe tani kërkon konak tek ai zotëri !
Furrtari, duke mos ditur për djallëzitë e këtij të riu të maskuar e vrastar, me qëllim që t’ i dalë në ndihmë për të mos ngelur në rrugë gjatë natës, i tregon drejt se ku e ka shtëpinë Shaban agë Zotnija:

Koka shkue te ni furraxhi –
Puna e marë , more furraxhi !
-Të marë paç , ti Zojë, oj bi !
-Jam e largët jabanxhi ,
M’ ka zanë nata, nëpër çarshi,
A s’ ma njihni Shaban Agë – Zotninë,
Me m’ kallxue ku e ka shpinë?!
-Qatje naltë , përmi xhami ,
E ka marue ni çardak të ri !

Pasi ia tregon derën e Shabanit, ai furrtar vendor, Sadiku shkon drejt në derë të “hasmit” të tij dhe i troket në derë, kinse për të kërkuar konak (strehim) në shtëpinë e tij, nga se e ka nxënë nata si jabanxhike dhe ka ngelë në çarshi !
Pra, këtu hakmarrësi i quajtur Sadik, e keqpërdorë mikpritjen dhe bujarinë tradicionale shqiptare, për ta kryer hakmarrjen me tradhti :

Drejt në derë , Sadiku ja ka mësy ,
Ja ka mësy, poj cokatë n’ derë ,
Del Shabani meniherë –
Kush je ti, qi cokatë n’ derë ?
-Jam ni Zojë, jabanxhi ,
M’ ka zanë nata, jam metë n’ çarshi ,
Për konak, sonte ta kam mësy!
-Eu, hoshgjolldën Zojë, moj bi !
E merr Shabani, pe qon në shpi !
E merr Shabani, nër zoja pe qon ,
Muhabet , Shabani poj banë,
Ja ka qitë Zojës, ni skemli ,
Ju ka ungjë Shabani, karrshi ,
Po ja banë ka ni herë me sy !

Hakmarrësi Sadik Istrefi, duke vepruar me skenar të maskuar dhe tradhti të pa parë, ia keqpërdorë mikpritjen, bujarinë , bukën dhe besën strehuesit Shaban dhe duke aktruar në rol të një lavireje femër, i kërkon që sa më parë t’ ia shtrojë vendin dhe t’ ia caktojë dhomën e fjetës:

Asht ardhë vakti darkë me ngranë ,
-Lajë duert , Zojë , m’i  ka thanë !
-Nuk muj darkë, sonte me ngranë ,
Ni parë ethe mue m’ kanë nxanë ,
Si ndoj vend n’ mujshi me ma ba !
Si ndoj vend n’ mujshi me ma shtrue ,
N’ mujsha pak me u rahatue !

Strehuesi – mikpritësi Shaban agë Zotnija, duke qenë i provokuar vazhdimisht nga gjestet amorale të “mysafires së panjohur”, e humb mendjen dhe iu nënshtrohet provokimeve të “mysafires”, me ç’ rast vendosë që ta kalojë natën duke fjetur bashkë me te dhe e urdhëron bashkëshorten e vet të kurorës që t’ ia shtroi dhomën e fjetjes :

Shaban Aga, shka ka marue ,
Zojës s’ vet, ju ka ngërmua:
“Shpejt, ti , sobën me ma shtrue ,
Me natë t’ sontit jam martue !”
Po shkon Zoja, tuj nemë, tuj true:
“Ti, mos pritsh Shaban, me e trashëgue !”

Hakmarrësi – mysafir, vazhdon me mashtrimet, provokimet dhe tradhtitë e tij amorale në dëm të mikpritësit dhe familjes së tij, duke ia bërë me dije që të mos flejë, nga se kah gjysma e natës do t’ i shkojë në gji Shabanit:

Kqyr shka i thotë Sadiku i ri:
“A ndigjon Shaban, zotni ,
Ni farë vakti tu ti do t’ vi !”

Kah mesi i natës, Sadiku i troket në derë të dhomës së fjetjes mikpritësit Shaban dhe i hynë në dhomë, ku sërish vazhdon me skenar të errët tradhtie, deri sa e detyron mikpritësin Shaban, që ta mbulojë kokën me jorgan, ta mbyllë dritën, deri sa t’i zhveshi rrobat, nga se gjoja po turpërohej që të zhvishej para syve të tij:

Gjysa e natës kur a ba ,
Shkon Sadiku i cokatë n’ derë –
A m’ je quuet, a m’ je fjetë?
-Nuk jam fjetë, tha, po jam quet,
Nuk po m’ merr gjumi pa ty !
Shpejt, ai , derën ja ka çelë ,
Mrend , Sadiku koka hi,
-A nogon Shaban zotni ,
Mloje kryet me jorgan t’ ri ,
Jam qillue Zojë jabanxhi,
Po m’ vjen keq me t’u  deshë nër sy,
Sa t’ i hjek, unë, shallë e dimi,
Sa ta hjek këtë çarshaf të zi !

Hakmarrësi Sadik Istrefi, i cili me pabesi, tradhti , maskim dhe keqpërdorim te të gjitha traditave shqiptare, pasi që e detyron mikpritësin që ta shuaj dritën dhe ta mbulojë kokën me jorgan, i zhveshë rrobat e femrave dhe e nxjerr revolen, ku e vret Shabanin mu në shtratin e tij, mu në dhomën e tij dhe para familjes së tij, e cila ishte e tëra në gjumë!
Por “trimëria” e tij , në rolin e hakmarrjes, bëhet edhe më qyqare në momentin e kryerjes së aktit të vrasjes, kur kërcen prej dritares së dhomës dhe ikë nga ajo shtëpi :

Kqyr shka banë ai Shaban zotni ,
E mloj kryet me jorgan të ri !
Kqyr shka bani Sadiku i ri ,
M’ i  ka hjekë shallë e dimi,
Ma ka hjekë çarshafin e zi,
Koka metë soll n’ tierqi t’ zi .
-A nigon Shaban zotni ?
Shploje kryet prej jorganit t’ ri ,
Unë nuk jam kush kujton ti ,
Nuk jam Zoja jabanxhi ,
Po mue m’ thonë Sadiku i ri !
E ka nxjerrë t’ shkretën allti –
Ja ka njehë shtatë mi kry’!
Prej çardakut po bjen n’ çarshi –
Shnosh e mirë ka shkue n’ shpi !

Po qe se e analizojmë këtë këngë me një mendje të shëndoshë dhe kokë të ftohtë, atëherë shumë lehtë do t’i kuptojmë tiparet, karakteret, mentalitetet, “trimëritë”, “heroizmat”, strategjitë dhe tradhtitë e aktorëve të hakmarrjeve të cilët jetojnë dhe trajtohen si “heronj” në këngët tona popullore që iu kushtohen vëllavrasjeve dhe hakmarrjeve.

Gjilan, më 10 Mars 2009.

LSHAKSH MBAJTI ORË LETRARE NË WUPERTAL

Posted in Uncategorized on Mars 9, 2009 by cakolli

Reportazh Pal Sokoli: Lidhja e shkrimtarëve, artistëve dhe krijuesve shqiptar në Gjermani mbajti Orë letrare në Wuppertal Sunday, 01-03-2009, 08:56pm (GMT) H. Qyqalla, P. Sokoli, M. Mulolli Lidhja e shkrimtarëve, artistëve dhe krijuesve shqiptar në Gjermani mbajti Orë letrare në Wuppertal Nga Pal Sokoli Në vazhdën kremtimeve të vazhdueshme të përvjetorit të pavarësisë se Kosovës në të gjitha trojet shqiptare dhe jashtë saj, edhe Lidhja e shkrimtarëve, artistëve dhe krijuesve shqiptar në Gjermani me rastin e këtij përvjetori organizoj një tubim letrarë në Wuppertal-Gjermani. Në sallën e Klubit shqiptar “7 Shtatori” u tubuan afër njëqind krijues dhe dashamirë të artit dhe kulturës shqiptare të cilët edhe shumica prej tyre ishin vet edhe krijues edhe interpretues të shkëlqyer të gjinive të ndryshme artistike. Liman Zogaj- koordinator për manifestime të ndryshme artistike të LSHAKSH-në Gjermani, hapi takimin duke i përshëndetur dhe duke i uruar të pranishmit me rastin e përvjetorit të pavarësisë se Kosovës, dhe duke i ftuar në skenë grupin tani më të njohur “Kosova” qe vepron në kuadër të LSHAKSH-së, me vallen “ Pavarësia” nen koreografinë e tij. Takimin letrarë e përshëndeti kryetari i Klubit shqiptar “7 shtatori” z. Behxhet Muçolli, duke i dëshiruar shkrimtarëve suksese te mëtutjeshme ne krijimtari të ndryshme letrare dhe artistike. Skenën e zuri artisti i Lidhjes z. Musa Mulolli, me disa recitime dhe interpretime me plot emocione, nga autor tanë, dhe qe u prit me duartrokitje frenetike nga të pranishmit e mbrëmjes. Për të lexuar punimet e veta letrare në skenë, z. Liman Zogaj u ftoj poetin, dhe gazetarin i dikurshëm të i Radio Prishtinës z. Qamil Foniqi, i cili kishte ardhur posaçërisht për këtë takim nga Roterdami i Holandës. Qamili se pari përshëndeti Lidhjen e shkrimtarëve në Gjermani, veprimtarinë e së cilës e përcjell me kujdes të veçantë, dhe për të cilët ka respekt për veprimtarin letrare dhe artistike qe bën në mërgatën Gjermane, pastaj recitoj një cikël me poezi; “Dheu i atdheut”,”Dielli”,”Plisi” ,”Mikes”, “ Anatemës” ,Mbi të pa qenët ” dhe pastaj duke e mbyllur këtë cikël të bukur poetik me poezinë “Ëndrra”. Pastaj në skenë u ftua poeti, Shaban Cakolli, i cili pasi përshëndeti të pranishmit, lexoj disa poezi nga veprimtaria e tij letrare te botuar në disa përmbledhje të gjinive të ndryshme poetike, të cilat u mirë priten nga të pranishmit e sidomos poezitë ; “ Ç´po bëjmë kështu”, ” poezi për Azem Shkrelin”, “Ndarje qe dhëmb” etj. Pastaj në emër të Lidhjes. z. Hasan Qyqalla shpalli të shpërblyerit e mbrëmjes , dhe për meritat e tyre, qe pastaj z. Liman Zogaj i ftoj në skenë tre shkrimtar dhe veprimtar qe të marrin shpërblimet e parapërgatitura nga kryesia e LSHAKSH-së. Për merita ne veprimtarin letrare dhe për merita për çlirimin e Kosovës; z. Martin Çuni,(kryetar i Lidhjes..) për merita në veprimtarin letrare dhe publikimin e veprimtarisë se Lidhjes, z. Shaban Cakolli, dhe z. Qamil Foniqi për krijimtari letrare. Te shpërblyerit u falënderuan dhe u shprehën se ndjehen te privilegjuar qe morën Mirënjohje nga LSHAKSH-ja. Martin Çuni falënderoj për shpërblimin dhe uroj “ qe ky takim të mbetet më i vogli takim letrarë “në veprimtarin tonë. Pal Sokoli (unë) pasi përshëndeti të pranishmit për përvjetorin e pavarësisë foli shkurtimisht për veprimtarin dy vjeçare të LSHAKSH-në Gjermani e cila themelet e saj i ka mu nga takimi i 09.12.2006 në Wuppertal, dhe deri me tani, ku u promovuan me dhjeta vepra të ndryshme poetike, publicistike dhe monografike nga autorë qe veprojnë ne kuadër të kësaj Lidhje. Pastaj lexoj poezi nga veprimtaria e tij në gjuhën shqipe dhe gjermane, për hir të disa pjesëmarrësve gjerman në këtë tubim. Ilirianë Sokoli Ilirianë Sokoli Liman Zogaj bëri një ndërhyrje artistike, me një skenë te shkurtër “Gjak po” qe përshkruante një fat historik të shqiptarëve nëpër shekuj. Musa Mulolli lexoj përshëndetjet qe na kishin dërguar shkrimtarë të ndryshëm nga larg dhe poezi për këtë takimi p.sh: Mëhill Velaj nënkryetar i SHSHSHA, Stampfort USA, me poezinë “Nëse kthehem njëherë”, të shkrimtares Bajame Hoxha nga Brukseli-Belgjikë lexoj poezitë” Manushaqe”,”Mendo”dhe ”Guri”. Nga Kasam Shaqirvela, poezinë “Pritje shekullore”, pastaj përshëndetjet nga Alma Papamihali, Çerkin Bytyqi, Hamza Halabaku dhe Lekë Prençi dhe Shqipe Demiri. Poeti Halil Haxhosaj nga Gjakova, takimin tone e përshëndeti me poezinë “Loja u plak” të cilën e lexoj Ilirianë P. Sokoli. Naser Halili, sekretarë i Lidhjes.. lexoj poezi nga libri i Liman Zogajt “Kosovë nuk ta mora diellin”. Martin Çuni. lexoj fragmente nga romani i tij ne botim”Bisedë me ndërgjegjen”me tematikë nga shpërnguljet e shqiptarëve në Turqi, me titull simbolik “Eldorado në Turqi”. Vehbi Musa prezantoj revistën letrare “Muza shqiptare” për të cilën tha do të lenë gjurmë ne historikun e letërsisë shqiptare e sidomos asaj në mërgatë, pastaj lexoj poezinë e tij “Pelegrinazh në Kosovë”. Poeti Hasan Qyqalla lexoj gjithashtu poezi nga veprimtaria e tij, e sidomos me theks te veçantë poezitë; ”Ta bëjmë Shqipërinë”,”Kosovë fjala ime e fundit” dhe poezi tjera nga veprimtari e tij me e re. Edhe pse z. Liman Zogaj kishte edhe detyrën e prezantuesit, gjeti gjithashtu kohe qe të na lexoj diçka nga veprimtaria e tij me e re. Në emër te kryesisë, Pal Sokoli(unë) për aktivitet letrarë me një libër shpërblej z. Hasan Qyqalla, dhe për recitim-aktrim z. Musa Mulolli. Me recitime te poezive me tematik; Kosovën, pavarësinë dhe heronjtë tanë, mbrëmjen na hijeshuan edhe recitues të shkollës shqipe të Wuppertalit si p.sh: Valdrina dhe Gentrit Rakaliu, Dardanë Muçolli, Herolinda Gashi dhe te tjerë. Z. Liman Zogaj e përfundoj takimin duke i përshëndetur te gjithë te pranishmit dhe ne veçanti znj. Renate Fuss, mike e shqiptarëve qe na kishte nderuar me pjesëmarrje. Takimi u mbyll me disa valle me tematikë çlirimin e vendit dhe të luajtura lehtë nga grupi i valleve “Kosova”, Abelinda, Abetare dhe Djellëza dhe Veneranda Zogaj, Norë dhe Alba Foniqi. Takimi zgjati edhe pas përfundimit të programuar duke u njohur me njeri tjetrin autorët dhe mysafirët e mbrëmjes. Ne takime te tilla bie në sy se gati te gjithë pjesëmarrësit ishin ardhur të organizuar familjarisht dhe në biseda me njeri tjetrin tregoheshin shumë të interesuar për organizime te tilla. Ndoshta po bëjë si apel të të gjithë krijuesit sidomos në Gjermani të mbështesim organizimet të tilla letrare, ti masivizojmë ato, të mobilizojmë prindërit e nxënësve të gjuhës shqipe, ti organizojmë ata qe edhe fëmijët e tyre ta dëgjojnë fjalën e shkruar direkt nga krijuesit, ti motivojmë ata qe edhe vet të shkruajnë. Krijimtaria letrare e sidomos poezia, edhe në gjuhen gjermane është përqendruar në një elitë të ngushtë, por është e frytshme për aq sa mund ta bëjmë te arritshme edhe për gjeneratat e reja. L.Zogaj, M. Çuni, H. Qyqalla L.Zogaj, M. Çuni, H. Qyqalla Pjesemarres Sh. Cakolli – Mirenjohja Grupi i Valleve – Kosova